A Look at Michaël Dudok de Wit

Michaël Dudok de Wit.

michael-dudok-de-wit
IMAGE CREDIT: http://www.acmefilmworks.com/directors/michael-dudok-de-wit/

Hope you all heard about him. An animator from Dutch, who is known for his enchanting, yet beautiful animation shorts.

  1. Tom Sweep (1992)
  2. The Monk and the Fish (1994)
  3. Father and Daughter (2000)
  4. The Aroma of the Tea (2006)
  5. அவர் இயக்கிய விளம்பரப்படங்கள் 
  6. Interview of Michael Dudok De Wit

மென்மையான இசை, பாந்தமான வண்ணங்களுடன் சாதாரண கதையினை வேறொரு தளத்திற்கு எடுத்துச் சென்றுவிடுவார் டுடோக். தத்துவமும் நுட்பமும் நிறைந்த இவரது படைப்புகள் என்றுமே சலிக்காதவை. வசனம் என்பதே இல்லாத படைப்புகள் இவருடையது. நம்மூர் கார்டூன்கள் தொண்டை நீர் வற்றும் வரை கத்துவது நினைவுக்கு வருகிறதா? (அப்படிக் கத்தினாலும் டிமோன் அண்ட் பும்பாவை மறக்கத்தான் முடியுமா?)

சரி இப்போது எதற்கு இதெல்லாம் எனில், குறும்படங்கள் விளம்பரப்படங்கள் மட்டுமே இயக்கியிருந்த டுடோக் சென்ற வருடம் இயக்கிய The Red Turtle என்ற அனிமேஷன் திரைப்படத்தினை இன்று பார்த்தேன். அவர் இவ்வளவு காலம் திரைப்படம் இயக்காமல் இருந்து ஏன் திடீரென்று ஒரு திரைப்படம் இயக்கியிருக்கிறார் எனில் அதற்கு ஒரு வலுவான காரணம் இருக்கவேண்டுமல்லவா? இருக்கிறது.

// According to Vincent Maraval, head of Wild Bunch, he visited Studio Ghibli in Japan in 2008 and met with Hayao Miyazaki. Miyazaki showed him the short film Father and Daughter and asked him to find its director, Michaël Dudok de Wit, with the prospect of co-producing a feature film. Wild Bunch approached Dudok de Wit in London and convinced him to take on the project. The screenplay was written by Dudok de Wit and Pascale Ferran – WIKI //

ஒரு அனிமேஷன் படம் எப்படி இப்படியொரு உணர்வினைக் கடதவியலும் என்பதற்கு இப்படம் ஒரு அதிசிறந்த உதாரணம். ஏற்கனவே The Monk and the Fish, Father and Daughter போன்ற குறும்படங்களில் நிகழ்த்தியவர் என்றாலும், இந்தத் திரைப்படம் ஏற்படுத்திய தாக்கம் அளப்பரியது. மிகச்சாதாரண கதை. நான் முழுமையாகக் கதையினை சொல்லிவிட்டாலும் கூட அது உங்களுக்கு எந்தவிதமான ஸ்பாயிலாராகவும் இருக்கப்போவதில்லை. இருந்தாலும் SPOILER ALERT.

2016 Red Turtle

கொந்தளிக்கும் கடல்.

அதிலொருவன். அனேகமாக கப்பலில் இருந்து ஏனையோர் இறக்க இவன் மட்டும் உயிர்பிழைத்திருகக்கூடும். அதுபற்றி எதுவும் காட்டப்படவில்லை. முதல் காட்சியே கொந்தளிக்கும் கடலில் தத்தளிக்கும் ஒருவன்.

ஆளில்லா ஒரு தீவுக்கு அடித்து வரப்படுகிறான் அவன். அவனுக்குப் பெயரேதும் சொல்லப்படவில்லை. தீவின் மூலை முடுக்குகளில் எல்லாம் சென்று கத்துகிறான். எந்தவொரு கூப்பாட்டிற்கும் பதில் வருவதில்லை. ஆட்கள் இருந்தால் தானே!

அங்கு அவனுக்கு உணவுக்கு பஞ்சமில்லை. சிறிது நாளில் காட்டிலுள்ள மூங்கில்களை வைத்து மிதவை தயார் செய்து வெற்றிகரமாக கடலில் இறங்குகிறான். தீவினை விலகி சிறிது தூரம் சென்றது கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு கடல் விலங்கால் அவனது மிதவை உடைக்கப்படுகிறது. மீண்டும் தீவுக்கே திரும்புகிறான். அங்கு அவனையும் மணலில் விளையாடும் நண்டுகளையும் தவிர வேறு யாருமில்லை. மீண்டுமொரு மிதவை தயார் செய்கிறான். மீண்டும் கடல். மீண்டும் அதே போல ஏதோவொரு பெரிய கடல் உயிரினத்தால் அது உடைக்கப்படுகிறது. மீண்டும் தீவு. மீண்டும் மிதவை தயாரிப்பு. மீண்டும் கடல். இப்போது கையில் ஒரு பெரிய மூங்கில் கம்பு, பாதுகாப்பிற்காகவும்; தன் மிதவையினை தாக்கி உடைக்கும் அந்தக் கண்ணுக்குத் தெரியாத உயிரினத்தை தாக்கவும்; இம்முறை அந்த உயிரனத்தைப் பார்த்துவிடுகிறான். அது ஒரு பெரிய சிவப்பு ஆமை.

மீண்டும் தீவு. என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. விரக்தியில் கத்துகிறான். கடலிலிருந்து தீவிற்குள்ளாக ஏதோவொன்று ஊர்ந்து வருவதைப் பார்க்கிறான். அவனது தப்பிக்கும் திட்டங்களை தவிடுபொடியாக்கிய ஆமையே தான் அது. ஆத்திரத்தில் ஒரு மூங்கில் கம்பால் அதன் தலையில் அடிக்கிறான். பின்பு அது மேலும் நகராதவாறு அதனைத் திருப்பிப் போடுகிறான். போட்டுவிட்டு மீண்டுமொரு மிதவை செய்வதில் சிரத்தையுடன் ஈடுபடுகிறான். அப்போது அவனது மனம் கேட்கவில்லை. ஆமை அசையாமல் கிடக்கிறது. அதற்காக ஒரு மீனைப் பிடித்துச் செல்கிறான். பின்பே அது இறந்தது தெரியவருகிறது.

இதற்கு பின்பு நடப்பதையெல்லாம் பார்த்து தான் அனுபவிக்க இயலும். எங்கிருந்தோ வந்த ஆமை; அவனுக்குத் தொல்லை தந்த ஆமை அவனது வாழ்க்கையினேயே மாற்றுகிறது.

2003 Dogville

இப்படம் போல என்னை சமீபத்தில் வேறெந்த படமும் தொந்தரவு செய்திருக்கவில்லை. Lars von Trier இயக்கிய ‘Dogville’ படம் பார்த்ததுண்டா?

dogville
Dogville கிராம அரங்கம். இங்குதான் படம் முழுக்க நிகழும்.

படம் முழுக்க ஒரு நாடக அரங்கில் (ஒரு கிராமத்தைப் போன்று சித்தரிக்கப்பட்ட அரங்கு) நடக்கும். வீடுகளுக்கு சுவர்களோ கூரையோ இருக்காது. ஆனால் நடிகர்கள் இயல்பாக ஒரு வீட்டில் குடியிருப்பதைப் போல நடிதிருபார்கள். கிட்டத்தட்ட மூன்று மணிநேரப்படம். எனக்கு மிகப்படித்த படம். ஏனெனில் இயக்கியது Lars von Trier அல்லவா. My Man. அதுதான். இப்படம் ஒரு நாடக அரங்கினில் எடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் இது அந்த செயற்கை அரங்கையும் மீறி மிகப்பெரிய வலியினை உண்டாக்கக்கூடிய படம். அது போலவே எனக்கு இந்த The Red Turtle படம் இருந்தது. படத்தில் ஒரு வசனம் கூட இல்லை.

கண்களில் கண்ணீர் நிறைய பார்த்து முடித்தேன்.

Simply breathtaking movie.

PS: மேலே டுடோகின் நேர்காணலுக்கு லிங்க் கொடுத்திருப்பேன். கட்டாயம் பாருங்கள்.

 

 

 

The Invisible Guest (2016)

நல்ல த்ரில்லர் படம். க்ளைமாக்ஸ் காட்சியை எளிதாக கணித்துவிட்டேன். ஆனாலும் சுவாரசியமான திரைக்கதையால் மனதிற்கு நெருக்கமான படமாகிறது இந்த The Invisible Guest.

இயக்கம்:  Oriol Paulo

The Invisible Guest

கண்ணி நிலம்

கீழ்வெண்மணி

மல்லாந்த மண்ணின் கர்ப்ப
வயிறெனத் தெரிந்த கீற்றுக்
குடிசைகள் சாம்பற் காடாய்ப்
போயின

புகையோடு விடிந்த போதில்
ஊர்க்காரர் திரண்டு வந்தார்

குருவிகள் இவைகள் என்றார்
குழந்தைகள் இவைகள் என்றார்
பெண்களோ இவைகள்? காலி
கன்றுகள் இவைகள் என்றார்

இரவிலே பொசுக்கப்பட்ட
அனைத்துக்கும் அஸ்தி கண்டார்
நாகரிகம் ஒன்று நீங்க – ஞானக்கூத்தன்

ஒரு உண்மைச் சம்பவத்தை அல்லது வரலாற்றின் முக்கிய நிகழ்வொன்றை திரைப்படமாக எடுக்கும்பொழுது ஒட்டுமொத்த நிகழ்வினையும் திரைப்படத்தில் காட்சிப்படுத்தவேண்டிய அவசியமில்லை. சில சமயங்களில் அது சாத்தியமுமில்லை. குறிப்பிட்ட அந்த நிகழ்வு நடந்த காலத்தின் ஒரு கோட்டுச்சித்திரத்தை காட்டுவதன் மூலமாக அந்த நிகழ்வின் ஒட்டுமொத்தமான சாராம்சத்தினை பார்வையாளர்களுக்கு உணர்த்திவிடமுடியும்/கடத்திவிடமுடியும். (Minimalism)

ஞானக்கூத்தனின் கீழ்வெண்மணி கவிதை சிறந்ததொரு உதாரணம்.

இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின்பான டென்மார்க் நகரில் அதுவரை போரில் ஈடுபட்டிருந்த ஜெர்மானிய வீரர்கள் சரணடைகின்றனர். சரணடைந்த இளம் / போதிய பயிற்சியில்லாத ஜெர்மானிய இராணுவ வீரர்கள் வலுக்கட்டாயமாக ஒரு பணியில் அமர்த்தப்படுகின்றனர். போருக்கு முன்பாக ஜெர்மானியர்கள் டென்மார்க் கடற்கரை முழுவதும் பல்லாயிரக்கணக்கான கண்ணி வெடிகளை வைக்கின்றனர். இந்த இளம் வீரர்களுக்கு அவர்களின் மூத்தோர் வைத்த கண்ணிவெடிகளை அகற்றும் பணி வழங்கப்படுகிறது. அவர்களுக்கு உணவோ, நல்ல குடிநீரோ வழங்கப்படுவதில்லை. குடியிருப்பு பகுதிகளிலிருந்தும் அவர்களுக்கு உணவு கிடைக்காது. ஜெர்மானியர்களின் நிலை பிறகு எப்படியிருக்க முடியும்? டேனிஷ் நாட்டு மக்கள் கடும் அதிருப்தியிலும் அவர்கள் மீது கடும் சினத்துடனும் இருக்கிறார்கள். அவர்களது செயல்பாடுகள் அப்படி. டேனிஷ் இராணுவம் அவர்கள் (இளம் ஜெர்மனி வீரர்கள்) நாடு முழுவதுமிருக்கும் கண்ணிவெடிகளை அகற்றிவிட்டால் தாய்நாடு திரும்பலாம் என்று கூறப்படுகிறது.

அவர்கள் தனித்தனிக் குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு நாட்டின் பல்வேறு மூலைகளுக்கு அனுப்பப்படுவதற்கு முன்பாக அவர்கள் எவ்வளவு நேரத்தில் ஒரு கண்ணி வெடியை செயலிழக்கச் செய்கின்றனர் என்பது பரிசோதிக்கப்படுகிறது. வெட்டவெளியில் ஒரு அறையில் கண்ணி வெடி வைக்கப்பட்டிருக்கும். அதன் மூன்றுபுறமும் சுவரும் ஒருபுறம் அதாவது வாயில் பகுதியில் ஆட்கள் உள்ளே வர சிறு இடைவெளிவிட்டு மணல் மூடைகள் அடுக்கப்பட்டிருக்கும். ஒருவேளை ஜெர்மானிய வீரர் கண்ணிவெடியினை செயலிழக்கச் செய்யும்பொழுது அவை வெடித்துவிட்டால் வெளியே இருப்பவர்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படாதவாறு இந்த ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. ஒவ்வொரு வீரராகச் சென்று அதனை செயலிழக்க வைக்கவேண்டும். செயலிழக்க வைக்கத் தாமதமானால் வெளியிலிருந்து டேனிஷ் அதிகாரி திட்டுவான். சில நொடிகளில் செயலிழக்கச் செய்பவர்களைப் பாராட்டுவான். பார்வையாளர்களுக்குப் பதைபதைப்பை ஏற்படுத்தும் காட்சி. ஒவ்வொரு நொடியும் எப்பொழுது கடந்துபோகும் என்று இருக்கும்.

இளம் ஜெர்மானிய வீரர்கள் பனிரெண்டு பேர் அடங்கிய குழுவொன்று குறிப்பிட்ட கடற்கரை ஒன்றிற்கு அனுப்பபடுகிறது. அதில் பயிற்சியில்லாதவர்களும் இருக்கிறார்கள். ஒரு மணிநேரத்திற்கு 6 கண்ணிவெடிகளை செயலிழக்கச் செய்யவேண்டும். அவர்களிடம் வேலைவாங்க கண்டிப்பான டேனிஷ் இராணுவ அதிகாரி நியமிக்கப்படுகிறார். ஜெர்மானியர்கள் மீது அவர் எவ்வளவு வெறுப்பு கொண்டிருக்கிறார் என்பது முன்பே காட்டப்படுகிறது.  அதாவது முதல் காட்சியிலேயே. போர் முடிந்த பின்பு ஜெர்மானியர்கள் டென்மார்க்கினைவிட்டுச் செல்கின்றனர். அப்போது தனது இராணுவ வாகனத்தில் அப்பாதையைக் கடக்கும்

அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு மனவியல்புகளுடன் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நியமிக்கப்பட்ட எண்ணிக்கையில் கண்ணிவெடிகளை அவர்கள் அகற்றினார்களா? இறுதியில் எத்தனை பேர் மீதமிருந்தார்கள்? நாடு திரும்பினார்களா? கடுமையான டேனிஷ் அதிகாரியால அவர்களுக்கு எம்மாதிரியான அச்சுறுத்தல்கள் இருந்தன? போன்றவற்றை கூறுவதே Land of Mine.

ஒவ்வொரு கண்ணிவெடியை அவர்கள் அகற்றும்போதும் அவர்கள் கைகள் நடுங்குவது போலவே நமது மனதும் பதைபதைக்கிறது. அனைத்து இலக்கியங்களும் இந்த ‘பிழைத்திருத்தலில்’ தானே இருக்கிறது. சமீபத்தில் வாசித்து என்னை மிகவும் பாதித்த This Blinding Absence of Light நாவலை நினைவுபடுத்துகிறது இந்தப்படைப்பு. என்ன அதில் இருக்கும் ஆன்மிகம் இதில் இல்லை என்றாலும் (ஆன்மிகம் இல்லாதது ஒரு குறையில்லை. நான் அதனை எதிர்பார்க்கவும் இல்லை. வேறுபாட்டினைச் சுட்டுகிறேன்)   இது அதனளவில் முழுமையான படைப்பாக இருக்கிறது. இந்த வருடம் பார்த்த படங்களில் மிகச்சிறந்த திரைப்படமாக இதனைத்தான் சொல்வேன். அடுத்தமாதம் நடைபெறவுள்ள கேரள சர்வதேசத் திரைப்படவிழாவில் இப்படம் திரையிடப்பட்டால் பார்க்கவேண்டும். ஆனால் சென்ற வருடமே வெளியான படம். பார்க்கலாம்.

mv5bmja0mzqznjm1ml5bml5banbnxkftztgwnjm5mju5nje-_v1_uy1200_cr9006301200_al_

LAND OF MINE 2015

Director: Marin Zandvliet

Language: Danish & German

 

 

லெனி ரைபென்ஸ்தால்: கேமராவில் ஒரு புரட்சி

லெனி ரைபென்ஸ்தால்: கேமராவில் ஒரு புரட்சி !

கோணங்கள் திரைப்பட அமைப்பின் மூலம் தொடர்ந்து கோவை நகரவாசிகளுக்குத் தீவிரமான கலையம்சம் பொருந்திய உலக திரைப்படங்களைத் திரையிட்டும் facebook போன்ற வெகுசன ஊடகங்களில் வெற்றுக் கூப்பாடுகளுக்கு இடையில் பாலைவனத்தில் ஒரு நன்நீர்த் தடாகமாய் தொடர்ந்து உலக சினிமா குறித்து மட்டும் பதிவுகளை எழுதிவரும் எஸ்.ஆனந்த் நான் மிகவும் மதிக்கும் மனிதர்களில் ஒருவர்.

தற்போது நான் வாசித்துவரும் தமிழினி பதிப்பகத்தாரால் வெளியிடப்பட்ட  ‘திரைப்பட மேதைகள்’ புத்தகம் இவரால் தனியான கட்டுரைகளாக தமிழினி கலை இலக்கிய இதழுக்கு எழுதப்பட்டவைகளின் மொத்த தொகுப்பு.

மொத்தமாக பதினாறு திரைப்பட மேதைகளைப் பற்றி விரிவாகப்பேசுகிறது இந்தப் புத்தகம். ஒவ்வொரு திரைப்பட இயக்குனரையும் மிக நெருக்கமாக அறிமுகப்படுத்தி அவர்கள்தம் முக்கிய படைப்புகளை ஆசிரியரின்  பார்வையில் விரிவாக பகுப்பாய்வு செய்து எழுதப்பட்டிருக்கிறது. வெறும் தகல்வல் திரட்டின் குவியலாய் மட்டுமே வாசிப்பில் நின்றுவிடுவது இந்தப்புத்தகத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனமாகப் பார்க்கிறேன். வறட்சியான, இறுக்கமான (ஆனால் எளிமையாகத் தான் இருக்கிறது) மொழியும், தொடர் வாசிப்பில் சலிப்பினையே தருகிறது. ஆன்மா இன்றி இருக்கின்றன. ஆசிரியர்  திரைப்படங்களின் முழுக்கதையினையும் கூறிவிடுவது கூட அவ்வளவு நெருடலாகப்படவில்லை. அந்தத் திரைப்படங்களின் மீதான தனது பார்வையினையும் கூறுகிறார். மேம்போக்கான பாரவையாளன் இவரது பார்வை கொண்டே திரைப்படத்தையும் சம்பந்தப்பட்ட இயக்குனரையும் அணுகிவிட வாய்ப்புள்ளது. ஆனால் அப்படி தனது பார்வையில்தான் பார்வையாளன் திரைப்படங்களை அணுகவேண்டும் என்ற நோக்கில் அவர் எழுதியிருக்கமாட்டார் தான் எனினும் இப்படியும் யோசிக்க வேண்டியதிருக்கிறது. மேலும் ஒரு திரைப்படத்தைக் குறித்து எழுதும்பொழுது தன பார்வையில் தானே எழுத முடியும். ஒரு இடத்தில்கூட ‘இந்தப்படத்திற்கு இன்னொரு கோணம் இருக்கலாம். அதனை சீரிய பார்வையாளன் உணர்ந்துகொண்டு வெளிப்படுத்துவான். இது எனது பார்வை மட்டும்தான்’ என்று அவர் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. அவரால் நேரடியாகச் சொல்லப்படவில்லை எனினும் ‘இதுதான் ஆகக் கடைசியான பார்வை’ என்ற தொனி இருக்கிறது. இந்தப்புத்தகத்தை மட்டுமே உலக சினிமாவிற்கான பொதுநூலகாக் கொண்டு இவரது பார்வையிலேயே படங்களை அணுகிக்கொண்டு நிறைய மனிதர்கள்  சமூக ஊடகங்களில் வலம் வருகிறார்கள். இந்தப் போலியான போக்கினை உழைப்பற்ற நம்பிக்கையில்லாத ஒன்றாகப் பார்கிறேன். இவர் குறிப்பிடுபவர்கள் மட்டுமே ‘உலக சினிமா’ அல்ல. இன்னும் இருக்கிறார்கள். கொஞ்சம் சமகாலத்திற்கும் வரவேண்டும் என்பது என் ஆவல். இது உலக சினிமாவிற்குள் நுழைவதற்கு ஒரு கையேடு. முதல் படிநிலைக்கான அறிமுக நூல். அவ்வளவுதான்.

பல்வேறு புத்தகங்களை வாசித்தும் பலநாட்கள் உழைத்தும் எழுதப்பட்ட இந்தக் கட்டுரைகளை அவ்வாறு புறக்கணிக்க இயலாது என்பதையும் சொல்லவேண்டியதுள்ளது, என்பது போலவே இந்தப்புத்தகத்தை அவ்வளவு கறாராக மதிப்பிட வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. இதன் நோக்கமான ‘உலகத் திரைப்பட மேதைகளை எளிமையான மொழியில் அவர்களது படைப்புகளை விவாதிப்பதன் மூலம் வாசகனுக்கு, உலக சினிமா ஆர்வலனுக்கு அறிமுகப்படுத்துவது’ என்பதில் வெற்றிபெறுகிறது என்பதே எனது முடிவு. கடும் உழைப்பினைக் கோரும் இந்தப்பணியினை செய்தமைக்காக ஆசிரியருக்கு என் வாழ்த்துக்கள்.

இந்தத் தொகுப்பில் இரண்டாவதாக விவாதிக்கப்பட்டிருப்பவர் ஜெர்மானிய  திரைப்பட ஆளுமை லெனி ரைபென்ஸ்தால்.

leni-riefenstahl-2

மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பாக மதுரை எதார்த்தா திரைப்பட இயக்கம் ஏற்பாடு செய்திருந்த பயிற்சிப்பட்டறை எங்கள் துறை மாணவர்களுக்காக பல்கலைக்கழகத்தில் மூன்று நாட்கள் நடைபெற்றது. அதில் நானும் ஆர்வத்தோடு கலந்து கொண்டேன். லூமியர் சகோதரர்களின் படங்கள் முதல் சமீபத்திய படங்கள் வரை (பாகவதரின் மன்மத லீலையை வென்றோர்… பாடலுக்கு எழுந்த உற்சாக சீழ்க்கை ஒலிகள் இன்னும் நினைவில் இருக்கின்றன) திரையிடப்பட்டது. எதார்த்தா ராஜன் ஒவ்வொரு படங்களைத் திரையிட்டு அதன் இயக்குனர் பற்றியும் அந்தப்படங்களின் தொழிநுட்ப விடயங்கள் குறித்தும், கதைசொல்லல் முறை குறித்தும், அந்தக் குறிப்பிட்ட பிரதி மறைமுகமாக முன்வைக்கும் கருத்துக்கள் பற்றியும் விரிவாக அவருக்கே உரிய பாணியில் (கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமான அணுகுமுறை. எதிர்மறையாக சொல்லவில்லை. இது அவரை அறிந்தவர்களுக்குத் தெரியும்) பேசினார். நிறைய இயக்குனர்களின் பெயர்களையும் அவர்கள்தம் படங்களையும் குறிப்பெடுத்து அதன் பிறகான நாட்களில் பார்த்து முடித்திருந்தேன். அப்போது அவர் திரையிட்ட படங்களில் ஒன்று தான் ஜெர்மானிய சர்வாதிகாரி ஹிட்லரின் பராக்கிரமத்தை வெளிப்படுத்தும் ஆவணப்படமான Triumph of the Will.

ஹிட்லர் ஆட்சிக்கு வந்ததும் தனது கட்சி குறித்த பிரச்சாரப் படங்களை எடுக்க முடிவு செய்கிறார். அப்போது, ஏற்கனவே ஜெர்மனியில் புகழ்பெற்றிருந்த லெனி ரைபென்ஸ்தால் என்ற பெண்மணியை அணுகுகிறார் ஹிட்லர். ஹிட்லரின் அறிவு வியக்கத்தக்கதாக இருக்கிறது. ஊடகத்தின் பயன்பாட்டினை இந்தளவு சொந்தக்கருத்துக்களை பரப்ப அவருக்கு முன் வேறு யாராவது பயன்படுத்தியிருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே. மக்களால் பெரிதும் விரும்பிப் பார்க்கப்படும் சினிமாவின் ஆற்றலை அன்றே உணர்ந்திருக்கிறார் ஹிட்லர். வானொலி குறித்தும் தான். தொடர்பியல் புலம் சார்ந்த மாணவன் என்பதால் இதனை சிலிர்ப்பாக உணர்கிறேன். அதிக பார்வையாளர்களைக் கொண்டிருப்பதால் தான் இன்னமும் சினிமா Hot medium. லெனி ரைபென்ஸ்தால் நடிகராக (The Blue Light 1932) வெற்றிபெற்றிருந்தார். ஹிட்லர் அழைத்ததும் லெனி Victory of faith என்ற ஆவணப்படத்தினைத் தயாரிக்கிறார். ஆனால் சில காரணங்களால் அப்படம் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வெளியாகாமல் போகிறது. அடுத்த ஆண்டுகளிலேயே நாஸி கட்சி நடத்தப்போகும் மிகப்பிரமாண்டமான மாநாட்டினை ஆவணப்படுத்தும் வாய்ப்பு லெனிக்கு அளிக்கப்படுகிறது.

ஒரு பெண்மணியான லெனி இப்படத்தில் நிகழ்த்திய பரிட்சார்த்த முயற்சிகள் அதன் பிறகு சினிமா ஆக்கத்தில் நிகழ்ந்த மிகப்பெரிய பாய்ச்சலுக்கான புள்ளியாக அமைகின்றன. இன்று தமிழில் வெளியான விஜய் நடித்த ‘தலைவா’ படம் வரைக்கும் இந்த ஆவணப்படத்தின் இலக்கணம் வந்துகொண்டே இருக்கிறது.

ஒரு நாயகன். அரசன். மன்னன். தேசத்தின் அனைத்து அதிகாரங்களும் வாய்க்கபெற்ற ஒருவன். அவனது பராக்கிரமத்தை எப்படி எவ்வித மிகைப்படுத்தல்களும் இல்லாமல் பார்வையாளனுக்குக் கடத்த முடியும்.? இது சினிமா அல்ல ஆவணப்படம். நடக்கப்போகும் ஒரு மாநாட்டினைப் பதிவு செய்வதில் எப்படி இது சாத்தியம்? இது போன்ற அடிப்படை சவால்களை தனது கேமரா கோணங்களால் சிதறடிக்கிறார் லெனி.

அந்தப்படத்தினைப் பார்க்கும் எந்தவொரு நபருக்கும் ஹிட்லர் எவ்வளவு அதிகாரமும், பலமும் பொருந்திய மனிதன் என்பதும் உணர்ந்துவிடும். இன்றும் தான். கேமரா கோணங்களின் மூலமும் பல கேமராக்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமும் (multi camera) அசாதாரண ஒன்றினை சாத்தியப்படுத்தியிருக்கிறார் இந்த பெண்மணி.

பெண் என்றாலே பொதுப்புத்தியில் ‘அப்படி என்ன பண்ணிடுவாள்?’ என்றொரு சித்தனை இப்போதும் உண்டு. ஆனால் அப்போதைய காலகட்டத்தில் ஆண்களின் ஆதிக்கக் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த சினிமாவில் ஒரு பெண்மணி இதனை சாதித்துக்காட்டியிருக்கிறார்.

மிகச்சிறந்த கலை படைப்பான இந்தப்படம் உலகம் முழுவதும் பலத்த வரவேற்பினைப் பெறுகிறது. இதன் தனித்துவமான திரை மொழி இதன் இலக்கணம் ஆகியவை இன்றுவரை திரைப்பட மாணவர்களுக்கு ஒரு பாடம் தான். இதன் பிறகும் பல்வேறு ஆவணப்படங்களை இயக்குகிறார் லெனி. ஒரு திரைப்படமும்.

ஒரு சர்வாதிகாரி, ஒரு இனக்குழுவை பூண்டோடு அழிக்க முயற்சித்த, அழித்த ஒரு மனிதன் ஹிட்லர். அவரின் பிரசாரத்திற்கு உதவிய ஆவணபப்டங்களை இயக்கிய லெனி அதன் பிறகு உலகம் முழுவதும் பலத்த விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டுள்ளார். அதிலுள்ள கலாம்சம் யாராலும் கண்டுகொள்ளப்டவில்லை. அதனைப் பாராட்டியவர்களும் இருந்தனர் என்றாலும் எதிர்ப்பும் இறுதிவரை இருந்துகொண்டே இருந்திருக்கிறது.

புத்தகத்திலிருந்து ‘லெனியைப் பற்றிய முக்கிய விமரிசனம், அவர் ஹிட்லருக்கு பிரச்சார படமெடுத்ததற்காக மன்னிப்புக் கேட்கவில்லை என்பது. ஹிட்லரைத் தான் சந்தித்தது பெரும் தவறு; ஹிட்லர் ஒரு அரக்கன் என்பதை அறிவதற்கு முன்பே எடுக்கப்பட்ட Triumph of the Will உம், ஒலிம்பியாவும் அரசியல் நோக்கம் இன்றிக் கலைப்படைப்புகளாகவே தன்னால் உருவாக்கப்பட்டவை; தான் யாரிடமும் மன்னிப்புக் கேட்கத் தேவையில்லை என மறுத்துவிட்டார்’ (ப 42) (பெருமாள் முருகன் நினைவிற்கு வருகிறார்)

அவரது முழு வாழ்வினையும் படித்த பொழுது சில முடிவுகளுக்கு வர முடிகிறது. உலகம் முழுவதிலிருந்த யூதர்களிடுமிருந்து இவருக்கு எதிர்ப்பு இருந்துகொண்டே தான் இருந்திருக்கிறது. இவரை விமர்சித்து ஆய்வுக்கட்டுரை கூட வெளியாகியிருக்கிறது. அப்படி எழுதுபவர்கள் வசதியாக இவரது கலை பங்களிப்பினை மறந்துவிடுகிறார்கள். தன் மேல் வைக்கப்பட்ட விமர்சனங்களை அவர் பொருட்படுத்தாமல் இயங்கிக்கொண்டே தான்  இருந்திருக்கிறார். மன உளைச்சல் இல்லாமல் இருந்திருக்காது. இவரது வாழ்விலிருந்து இதனை மட்டும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

யமுனை செல்வன்

காந்திநகர், திருநெல்வேலி

.

Kammatipaadam 2016 – Worth watchable

மிகப்பெரிய அநீதியினை, ஒரு வரலாற்றுத்துயரத்தினை பதிவு செய்திருக்கும் படம் இது. ஆனால் நேரிடையாக சொல்லப்படுவது ஒரு சாதாரண கதை தான். அந்தக்கதை கூட சுவாரசியமாக இருப்பது ஆச்சரியம்

Kammatipaadam 2016

Director: Rajeev Ravi

Duration: 177 minutes

 

Ci1POrqUkAEyFvV

I’m going to share some of the frames from the movie. It may be a spoiler. Yes “SPOILER ALERT” Its for my own collection.

 

 

kp 1

kp 4
3
kp 5
4
kp 6
5
kp 7
6
kp 8
7
kp 9
8
kp 10
9
kp 11
10
kp 12
11
kp 13
12
kp 14
13